Encyklopedia internetowa - Słowniki online

Na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego, na wschód od Mikołajek i na północ od najbardziej znanego i największego w Polsce jeziora Śniardwy, położone jest kolejne niezwykłe jezioro Krainy Wielkich Jezior Mazurskich — Łuknajno.


WALORY PRZYRODNICZE

Znajduje się tu jedna z najliczniejszych w Europie i największa w Polsce kolonia łabędzia niemego. W sezonie letnio-jesiennym przebywa tu do 2000 tych pięknych, majestatycznych ptaków, a ich widok w takiej ilości jest niezwykły i bardzo rzadki. Z tego względu jezioro Łuknajno wraz z otaczającymi je trzcinowiskami i łąkami od 1977 roku objęte jest ochroną jako ptasi rezerwat przyrody. Niezwykłość tego obszaru spowodowała, iż w 1977 roku został uznany przez UNESCO za rezerwat biosfery (Mab), a w 1978 wpisano jezioro na listę międzynarodowych rezerwatów konwencji RAMSAR, chroniącej obszary błotne i podmokłe. Należy dodać, iż rezerwaty biosfery to obszary unikatowe w skali świata, podlegające szczególnej ochronie ze względu na wyjątkowe, niepowtarzalne walory przyrody, reprezentatywne i ważne dla danego regionu, niezakłócone działalnością człowieka. Do dziś na liście rezerwatów biosfery znajduje się około 300 obiektów z całego świata, dlatego obecność jeziora Łuknajno na tej liście świadczy o wysokiej randze jego walorów przyrodniczych.

CHARAKTERYSTYKA KRAJOBRAZU

Łuknajno jest naturalnym przedłużeniem jeziora Śniardwy, łączy się z nim w południowej części niewielkim kanałem. Jest płytkim polodowcowym jeziorem o maksymalnej głębokości 3 m i owalnym kształcie (powierzchnia 680 ha, długość 3,3 km, szerokość 2,9 km). Linia brzegowa jeziora jest słabo rozwinięta, pozbawiona zatok i półwyspów. Brzegi są niedostępne, podtopione, zarośnięte trzcinowiskami i podmokłymi łąkami, a muliste dno pokrywają łąki ramienic. Zachodni brzeg jeziora jest płaski i zabagniony, natomiast północny i północno-wschodni jest lekko pagórkowaty.

ROŚLINNOŚĆ I ŚWIAT ZWIERZĄT

Oprócz szerokiego pasa szuwarów wokół jeziora występują też powierzchnie zajęte przez olsy, szczególnie na wschodnim i południowym brzegu, a także zarośla wierzbowe. Na torfowiskach rośnie wiele ciekawych roślin, z których do rzadkich i chronionych należy wawrzynek wilcze łyko i storczyk szerokolistny, a w jeziorze - grzybienie północne zwane liliami wodnymi.

Oprócz kolonii łabędzi niemych na terenie rezerwatu żyje wiele gatunków ptaków wodno-błotnych i drapieżnych (nad brzegami), dla których jezioro i otaczające je trzcinowiska oraz łąki są miejscem gniazdowania, odpoczynku i żerowania w czasie wiosennych i jesiennych przelotów. spotkać tu można m.in. kanię czarną, błotniaka stawowego, błotniaka zbożowego, bąka, kropiatkę, zielonkę, hełmiatkę, rożeńca, gągoła, kilka innych gatunków kaczek, perkozów i ptaków siewkowatych, mewę śmieszkę oraz wąsatkę. Rezerwat jest również miejscem polowań gnieżdżących się w okolicy ptaków drapieżnych: bielika, rybołowa, orlika krzykliwego i czapli siwej, a samo jezioro - tarliskiem płoci. oprócz łabędzia stwierdzono tu występowanie 175 gatunków ptaków, w tym 125 lęgowych i około 30 gatunków ssaków.

(MW)