Edupedia - FERDINAND FOCH (Leksykon postaci)


Encyklopedia internetowa - Słowniki online

Korzystanie z serwisów było możliwe to było dzięki środkom pomocowym pochodzącym z Unii Europejskiej


Częściowa realizacja projektu inwestycyjnego sfinansowana została ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego 2007 - 2013

FERDINAND FOCH Słownik: Leksykon postaci

Popularność: (popularność 0%)

Data utworzenia:

2010-12-06 14:14:46

Data ostatniej modyfikacji:

Hasło nie było modyfikowane.

2 p a ź d z i e r n i k a 1 8 5 1 – 2 0 m a r c a 1 9 2 9

FERDINAND FOCH

Urodził się w Tarbes, w rodzinie urzędniczej. Do 1870 r. uczył się w jezuickim kolegium św. Michała w Saint Etienne i św. Klemensa w Metz. Po wybuchu wojny francusko-pruskiej (1870) wstąpił jako ochotnik do 4 pułku piechoty. Po zdemobilizowaniu w 1871 r. rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Inżynieryjnej Artylerii. W 1874 r. został oficerem 24 pułku artylerii. Trzy lata później ukończył Akademię Sztabu Generalnego (ASG). Jako specjalista ds. artylerii służył w latach 1887–1889 w Sztabie Generalnym. Od 1890 r. był wykładowcą strategii ogólnej ASG, a od 1895 r. jej profesorem. Został odwołany w 1901 r. za swe klerykalne poglądy. Napisał w tym czasie szereg prac na temat strategii wojennej, m.in. wykorzystania taktyki wojennej Napoleona I we współczesnych warunkach bojowych. W 1903 r. Foch został awansowany na stopień pułkownika i mianowany dowódcą 35 pułku artylerii. Kolejny awans nastąpił w 1905 r. Jako generał brygady, objął stanowisko komendanta ASG. W następnych latach był: dowódcą 14 Dywizji (1911), 8 Korpusu Armijnego (1912), 20 Korpusu Armijnego (1913). Po wybuchu I wojny światowej brał udział w bitwie nad Marną (5–9 września 1914), jako dowódca 9 Armii. Następnie został wyznaczony na pomocnika Naczelnego Dowódcy, gen. Josepha Joffre’a. Koordynował działania wojenne na północy Francji. W styczniu 1915 r. został dowódcą Północnej Grupy Armii. Wyróżnił się czasie przygotowań sztabowych do bitwy nad Sommą (lipiec – listopad 1916). W styczniu 1917 r. przedstawił plany działań wojennych na wypadek naruszenia neutralności Szwajcarii przez państwa centralne. W okresie od stycznia do marca 1917 r. dowodził 7 i 8 Armią. Po objęciu stanowiska Naczelnego Wodza przez gen. Philippe’a Pétaina został szefem Sztabu Generalnego (maj 1917). W 1918 r. mianowano go Naczelnym Dowódcą Sił Sprzymierzonych (Ententy) na froncie zachodnim. W tzw. drugiej bitwie nad Marną (17 lipca 1918) ostatecznie rozbił główne siły niemieckie, co przesądziło o zakończeniu działań wojennych. Osobiście podyktował Niemcom warunki zawieszenia broni, które podpisano w wagonie kolejowym w lasku Compi?gne (11 listopada 1918). W 1919 r. Foch aktywnie uczestniczył w konferencji paryskiej i ustalaniu warunków traktatu wersalskiego. Ostro krytykował zbyt pojednawczą postawę wobec Niemiec. Proponował podział Niemiec, by więcej nie zagrażały Europie. Trafnie określił, iż traktat wersalski przyniesie zawieszenie broni na 20 lat. Uczestniczył też jako rozjemca w rokowaniach polsko-niemieckich w Trewirze. Dotyczyły one warunków zakończenia powstania wielkopolskiego. Wymusił pod groźbą interwencji przerwanie niemieckich działań militarnych przeciwko powstańcom. Był także jednym z organizatorów interwencji wojskowej w Rosji, skierowanej przeciwko bolszewikom i Armii Czerwonej (1918–1920). Zmarł w Paryżu. Był wybijającym się dowódcą wojskowym. W czasie działań militarnych I wojny światowej wykazał się silnym charakterem, odwagą i poczuciem odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Część teoretyków wojskowości krytykowała go za sposób prowadzenia działań, opartych na ofensywnych operacjach na całej linii frontu. Był doceniany przez władze francuskie – w sierpniu 1918 r. został marszałkiem Francji – i brytyjskie – otrzymał tytuł honorowego marszałka polnego brytyjskich sił zbrojnych. Szczególnie doceniano go w Polsce. Otrzymał tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskie-go (1918), Uniwersytetu Warszawskiego (1921), Politechniki Lwowskiej (1922) i Uniwersytetu Poznańskiego (1923). W 1923 r. otrzymał stopień marszałka Polski oraz został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Virtuti Militari i Orderem Orła Białego. Otrzymał też honorowe obywatelstwo Grudziądza za zasługi dla armii gen. Józefa Hallera oraz honorowe obywatelstwo Lwowa. Był autorem książek O prowadzeniu wojny, Wspomnienia 1914–1918. (KM)

Bitwa nad Sommą była jedną z najkrwawszych bitew I wojny światowej

FERDINAND FOCH

Brak linków wewnetrznych.

Brak linków zewnetrznych.

Rodzaj dostępu Cena Sms Pozostałe
Jednorazowy 2 zł


Informacje o nas

Serwisy

Polecane

Zakupy

Pomoc