Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- zdolność atomów pierwiastków do przyciągania elektronów. Ilościowe określenie elektroujemności umożliwiają różne skale elektroujemności, np. skala Paulinga (↑ skala elektroujemności Paulinga), skala Allreda-Rochowa (↑ skala elektroujemności Allreda-Rochowa). Wartości liczbowe e.p. w tych skalach określają w przybliżeniu zdolność atomu do przyciągania wspólnej pary elektronowej podczas tworzenia wiązania chem. i tym samym pozwalają na określenie charakteru tego wiązania jako jonowego lub kowalencyjnego. Im większa różnica e.p. tworzących wiązanie, tym silniejszy charakter jonowy wiązania, a mniejszy kowalencyjny i odwrotnie. Na podstawie obliczeń stwierdzono, że wiązanie w CsF (połączenie pierwiastka o najwyższej i najniższej elektroujemności) ma charakter jonowy jedynie w 92%. E.p. są wielkościami bezwymiarowymi. Pierwiastki o niskiej elektroujemności, łatwo oddające elektrony i łatwo tworzące kationy, posiadają charakter metaliczny. Pierwiastki o wyższej elektroujemności, trudno oddają swoje elektrony, łatwiej przyłączają obce, łatwo tworzą aniony, wykazują charakter niemetaliczny. Najmniej elektroujemne są Cs (P: 0,7; A.-R.: 0,86) i Fr (P: 0,7; A.-R.: 0,86), a najbardziej elektroujemny jest F (P: 4,0; A.-R.: 4,10).

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.