Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- kryształ, w którym poniżej pewnej temperatury T_C, zwanej temperaturą Curie, występuje spontaniczne antyrównoległe uporządkowanie stałych lub indukowanych momentów dipolowych. Uporządkowanie takie zachodzi w obrębie każdej komórki elementarnej i nie prowadzi do pojawienia się polaryzacji spontanicznej, tak jak w → ferroelektryku. Można jednak mówić o jednorodnie uporządkowanych obszarach kryształu, zwanych domenami antyferroelektrycznymi. Domeny są obszarami dwójłomnymi i mogą być obserwowane w świetle spolaryzowanym (→ polaryzacja przez podwójne załamanie). Pole elektryczne o dużym natężeniu może wymusić wystąpienie stanu ferroelektrycznego, co przejawia się występowaniem podwójnej (antyferroelektrycznej) pętli histerezy. Wartość względnej przenikalności elektrycznej ε antyferroelektryka zależy od temperatury, a zależność temperaturowa wykazuje maksimum w temperaturze T_C.

Przykłady materiałów antyferroelektrycznych: cyrkonian ołowiu PbZrO₃, hafnian ołowiu PbHfO₃, tlenek wolframu WO₃, niektóre roztwory stałe PbZrO₃ - PbTiO₃ oraz dwuwodorowy fosforan amonowy NH₄H₂PO₄ (ADP). A. są także niektóre → ciekłe kryształy. Istnieją kryształy, które wykazują poniżej T_C uporządkowanie momentów dipolowych przedstawione schematycznie na rysunku. W kierunku osi x kryształ wykazuje właściwości antyferroelektryczne, a w kierunku osi y - ferroelektryczne. Takie uporządkowanie momentów dipolowych nazywa się ferrielektrycznym, a kryształ - ferrielektykiem. Ferroelektryzm, antyferroelektryzm i ferrielektryzm obserwuje się także w niektórych ciekłych kryształach.

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.