Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- właściwość ośrodka (substancji) polegająca na skręceniu płaszczyzny drgań światła liniowo spolaryzowanego, przechodzącego przez warstwę ośrodka. Aby zaobserwować zjawisko skręcenia płaszczyzny drgań stosuje się układ optyczny przedstawiony na rysunku. Światło emitowane przez źródło Z przechodzi przez polaryzator (→ pryzmat Nikola lub → filtr polaryzacyjny), a następnie przez drugi polaryzator zwany analizatorem. Jeśli osie optyczne polaryzatora i analizatora są skrzyżowane, to światło przez układ nie przechodzi. Po umieszczeniu pomiędzy polaryzatorem i analizatorem substancji optycznie aktywnej (optycznie czynnej), następuje rozjaśnienie pola widzenia. Obrót analizatora o pewien kąt α pozwala ponownie uzyskać zaciemnienie. O taki właśnie kąt uległa skręceniu płaszczyzna drgań. Do substancji optycznie aktywnych należą m.in. kryształy kwarcu i wodny roztwór cukru. Kąt skręcenia płaszczyzny drgań jest, dla danej częstotliwości fali świetlnej, proporcjonalny do długości drogi przebywanej przez światło w substancji. W roztworze kąt skręcenia, dla danej długości drogi, jest proporcjonalny do stężenia substancji aktywnej. Przyrządy służące do pomiaru kąta skręcenia płaszczyzny drgań nazywają się polarymetrami lub sacharymetrami, gdy używa się ich do badania roztworów cukru.

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.