Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- zjawisko spowodowane ruchem orbitalnym Ziemi i skończoną (chociaż bardzo dużą) wartością prędkości rozchodzenia się światła. W 1725 r. J. Bradley, prowadząc pomiary pozornych położeń gwiazd stałych, stwierdził, że gwiazdy znajdujące się w pobliżu zenitu wydają się poruszać w przybliżeniu po orbitach kołowych, przy czym okres obiegu wynosi 1 rok, a średnica kątowa orbity - około 40´´,5. Stwierdził ponadto, że gwiazdy zajmujące pozycje dalekie od zenitu wykonują podobny ruch, lecz pozorna orbita jest elipsą. Właśnie to zjawisko zaobserwowane przez Bradleya nazywa się a.ś. Najprościej można wyjaśnić to zjawisko posługując się analogią pomiędzy biegiem wiązki światła a spadaniem kropel deszczu. Jeśli nie wieje wiatr, krople deszczu spadają pionowo i człowiek, stojący pod parasolem trzymanym nad głową, nie moknie. Jeśli jednak człowiek zacznie biec, to aby nie zmoknąć musi odchylić parasol od pionu (do przodu) o kąt zależny od prędkości ruchu kropel deszczu i od prędkości biegu.

Podobnie światło gwiazdy, które wpada do obiektywu lunety poruszającej się z prędkością ruchu orbitalnego Ziemi, nie przejdzie przez okular lunety, jeśli będzie ona ustawiona pionowo (dla gwiazd w pobliżu zenitu), ponieważ podczas pokonywania przez światło drogi równej długości lunety, luneta przesunie się razem z Ziemią o odcinek l = v_z Δ t, gdzie v_z prędkość ruchu orbitalnego ziemi,

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.