Encyklopedia internetowa - Słowniki online

Korzystanie z serwisów było możliwe to było dzięki środkom pomocowym pochodzącym z Unii Europejskiej


Częściowa realizacja projektu inwestycyjnego sfinansowana została ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego 2007 - 2013

INTONACJA Słownik: Słownik wiedzy o literaturze

Popularność: (popularność 0%)

Data utworzenia:

2009-03-12 07:43:34

Data ostatniej modyfikacji:

Hasło nie było modyfikowane.

- Zmiany wysokości tonu pozwalające wyodrębniać poszczególne elementy w obrębie strumienia mowy. Wyróżniamy intonację zdaniową oraz intonację wierszową. Intonacja zdaniowa polega na różnicowaniu wysokości tonu w obrębie zdania lub jego cząstek i pełni funkcję wskaźników ekspresywnych oraz logicznych. W mowie zastępuje ona interpunkcję. Wyróżniamy zasadniczo dwa typy intonacji: rosnącą, zwaną inaczej antykadencją (podniesienie tonu), oraz opadającą, zwaną też kadencją (obniżenie tonu). Układ linii intonacyjnych w zależności od rodzaju zdania jest następujący: zdanie oznajmujące - intonacja rosnąco-opadająca; zdanie pytające - intonacja rosnąca; zdanie rozkazujące - intonacja opadająca. Intonacja wierszowa polega na zróżnicowaniu wysokości tonu w obrębie poszczególnych segmentów wiersza. Często zdarza się, że jest ona różna od intonacji zdaniowej. Dla przykładu warto porównać przebieg linii intonacyjnych w wierszu J. Iwaszkiewicza Do siostry (z tomu Muzyka wieczorem):

Widać tu wyraźnie, że pomiędzy intonacją zdaniową a wierszową wytwarza się specyficzne napięcie. Jest to szczególnie istotne we wszelkich typach współczesnego wiersza wolnego. Zmiany intonacyjne zaznaczają najważniejsze działy wersowe: → średniówkę i → klauzulę. Antykadencja zaznacza w wierszu średniówkę, a kadencja zaznacza strofy. Schematyczny rozkład linii intonacyjnych w wersie średniówkowym jest najczęściej następujący: przed średniówką - antykadencja, po średniówce - kadencja. Taki układ linii intonacyjnych nie musi być w wierszu regułą (co ilustruje podany wyżej przykład). Intonacja jest jednym z najważniejszych elementów kształtujących rytm danego tekstu, a przez to wpływających również na jego znaczenie. AD
BIBLIOGRAFIA: M. Dłuska: Prozodia języka polskiego. Warszawa 1976. L. Dukiewicz: Intonacja wypowiedzi polskich. Wrocław 1978.

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.

Nie zdefiniowano.

Brak linków wewnetrznych.

Brak linków zewnetrznych.

Rodzaj dostępu Cena Sms Pozostałe
Jednorazowy 2 zł


Informacje o nas

Serwisy

Polecane

Zakupy

Pomoc