Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- rozkosz, przyjemność; doktryna filozoficzna uznająca, jak głosił Arystyp, uczeń → Sokratesa, doznawanie przyjemności cielesnych, zmysłowych, bo tylko takie są potrzebne człowiekowi do szczęścia; podobnie mówił → Epikur, że → szczęście polega na doznawaniu doczesnych przyjemności, a przyjemnością elementarną jest już odczuwanie braku cierpienia, wyrzeczenie się potrzeb, branie samego życia takiego, jakie ono jest, akceptowanie własnej osoby takiej, jaka jest; dla → La Mettriego hedonizm oznaczał używanie życia, doznawanie rozkoszy; dla ludzi oświecenia (np. Hartley) hedonizm oznaczał odnoszenie korzyści, bo one są dla człowieka jedynym bodźcem do działania; dla → Spencera hedonizm to przyjemność będąca miarą wszelkiego dobra, którą doznajemy wówczas, gdy przystosowani jesteśmy do warunków życia; dla → Renana to doznawanie przyjemności płynących z obserwacji świata ("Cieszcie się światem takim, jaki jest"), w którym żyjąc wątpi się w istnienie moralności, w istnienie różnicy między → dobrem a → złem.

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.