Encyklopedia internetowa - Słowniki online

(percipere - spostrzegać) - świadomość umysłu samego siebie; samoświadomość; poznawanie, wchłanianie nowych → wyobrażeń o czymś za pomocą już posiadanych; dla → Leibniza był to stan o różnym stopniu jasności, wyrazistości i świadomości cechujący → monady, pozwalający im postrzegać wszechświat; jedynie → Bóg postrzega wszechświat z doskonałą jasnością, najniższe monady mają postrzeżenia nieświadome, dusza ludzka posiada wysoki poziom świadomości, bo postrzega dokładnie i pamięta postrzeżenia; dla → Kanta apercepcja związana była z rozsądkiem, któremu przypisywał zdolność tworzenia pojęć na podstawie posiadanego materiału; w rozumieniu → Herbarta to proces psychiczny tłumaczący pochodzenie → wyobrażeń, które powstają w → świadomości nie tylko z powodu działających bodźców i skojarzeń z innymi wyobrażeniami, ale także z powodu odziaływania już zadomowionych, nagromadzonych wcześniej wyobrażeń, uprzednio przeżytych, doświadczonych; podobne stanowisko zajmowali → empiriokrytycyści, którzy apercepcję rozumieli jako myślenie ujmujące nowe wrażenia za pomocą już posiadanych; w psychologii → Wundta było to jedno z podstawowych pojęć, w myśl którego na równi z bodźcami → jaźń ma wpływ na życie psychiczne;

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.