Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- cecha mówionego i pisanego języka ludzi wykształconych, posługujących się ogólną odmianą języka, mieszkających na obszarze większym niż obszar jednej gwary, dialektu i posiadających w swym języku cechy charakterystyczne dla tego obszaru. Regionalizmy rzadziej dotyczą cech systemowych języka: fonetycznych czy nawet fleksyjnych. Wyjątkowo należą do nich → fonetyka międzywyrazowa, wymowa wargowych miękkich synchroniczna bądź asynchroniczna (→ wargowe miękkie spółgłoski - wymowa), intonacja Kresów wschodnich, wileńskie zmiękczenia zwane s´ledz´ikowaniem: s´c´elic´ ´ścielić´. Regionalizmy dotyczą głównie słownictwa. Warszawski twarożek to poznański gzik, mazowiecka napoleonka to małopolska krę-mówka. Podobnie w Małopolsce ściera się prochy, wychodzi na pole, je borówki, a w Wielkopolsce wyciera się kurze, wychodzi na dwór, je jagody. Możliwe są także regionalne warianty słowotwórcze: beret - beretka, pepitko - pepitka, kurczę - kurczak.

Dla tego hasła nie dodano jeszcze żadnych obrazków do galerii.