Encyklopedia internetowa - Słowniki online

- łac. "dodawanie".

- każda z dwóch własności całki wyrażonych wzorami: dla rozłącznych zbiorów A i B. Pierwsza z tych własności wyraża addytywność całki jako → funkcjonału zależnego od funkcji podcałkowej i wiąże się z liniowością tego funkcjonału, a druga wyraża addytywność całki jako funkcji zbioru całkowania.

- → grupa, której działaniem grupowym jest dodawanie, np. grupa (R, +) nazywa się addytywną grupą liczb rzeczywistych, a jeśli V jest → przestrzenią liniową nad jakimś ciałem, to (V, +) nazywa się addytywną grupą wektorów przestrzeni V.

- odnosi się do sum skończonej liczby składników. Dla funkcji f o argumentach liczbowych lub wektorowych, a także dla funkcji, których argumentami są zbiory, jest to własność wyrażająca się wzorami analogicznymi jak → addytywność przeliczalna z tą tylko różnicą, że występujący w tych wzorach symbol ∞ należy zastąpić...

- zob. ekstremum absolutne.

- zob. klasa abstrakcji.

- niedorzeczność, wypowiedź zawierająca sprzeczność; potocznie - także wypowiedź nie dająca się rozumieć.